Parafie

Parafia Świętego Mikołaja

Msze Św.

Msze Św. w niedziele:
godz. 6:30, godz. 8:00, godz. 9:30, godz. 11:00, godz. 12:30, godz. 16:00, godz. 18:00 (Głogów)

Msze Św. w dni robocze:
pon - pt: godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 18:00; sob: godz. 7:00, godz. 18:00 (Głogów)

Msze Św. w święta zniesione:
godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 18:00 (Głogów)

Księża

• ks. Stanisław Brasse - Proboszcz
• ks. Paweł Patrzylas - Wikariusz
• ks. Andrzej Pytlik - Wikariusz
• ks. Łukasz Tarasiuk - Wikariusz
• ks. Jacek Paterka - Rezydent

Kościoły

• Bożego Ciała - Głogów
• Kaplica [bez wezwania] - Głogów

Historia parafii

Dawny kościół św. Mikołaja, po którym obecnie pozostały tylko ruiny, po lokacji miasta w 1253 r. stał się kościołem parafialnym Głogowa. Zbudowano go w pierwszej połowie XIII w. Była to późnoromańska, trójnawowa bazylika na planie podłużnym z prezbiterium i nawą północną, zamkniętymi absydami półkolistymi oraz z południową nawą, zamkniętą absydą wieloboczną. Z romańskich murów zachował się fragment z oknem w południowej nawie kościoła i fragment muru w nawie północnej. Po wielkim pożarze miasta w 1291 r. świątynię odbudowano, jednak już w stylu gotyckim. W XV w. wzniesiono pełny wieniec kaplic. Kościół niszczyły pożary w latach 1420, 1473 i 1489. Po pożarze w 1642 r. otrzymał wnętrze barokowe. W 1670 r. powstała kaplica loretańska, istniejąca do dziś. Odbudowa po pożarze w 1758 r. nadała wnętrzu świątyni charakter zachowany do naszych czasów. W czasie działań wojennych w 1945 r. kościół został zniszczony. Po wojnie nie został odbudowany. Obecnie pozostaje w ruinie, poddawanej okresowo pracom zabezpieczającym. Dla zachowania pamięci i w celu podkreślenia, że dawniej był to obiekt sakralny, co jakiś czas w ruinach sprawowana jest Msza św. (pierwsza po wojnie msza św. odbyła się 6 grudnia 2017 r.), a w niedziele maja odbywają się tam Apele Maryjne. Bp Wilhelm Pluta, dla zachowania ciągłości historycznej, dekretem z dnia 6 grudnia 1980 r. kościołem parafialnym parafii św. Mikołaja ustanowił kościół pw. Bożego Ciała, należący do dawnego Kolegium Jezuickiego w Głogowie. Zakon jezuitów sprowadzono do Głogowa w pierwszej połowie XVII w. Ich głównym zadaniem miała być pomoc duszpasterzom parafii św. Mikołaja w szybkim przywróceniu katolickiego życia religijnego na tym terenie, dlatego 15 września 1695 r. przekazano zakonnikom plac przylegający do kościoła św. Mikołaja na którym miało powstać kolegium. W latach 1696-1702 zakonnicy ukończyli budowę jezuickiego barokowego kościoła. Powstał on w miejscu gotyckiej kaplicy pw. Bożego Ciała. Świątynię zaprojektował włoski architekt Giulio Simonettii. Równocześnie oddano do użytku kolegium, w którym uczyła się okoliczna młodzież. Podczas wojny siedmioletniej z Austriakami kościół ten służył jako szpital dla żołnierzy. Po pożarze w 1711 r. odbudował go (w 1796 r.) wrocławski budowniczy J. B. Peintner. Ostateczny wyraz architektoniczny otrzymał dopiero ok. 1730 r. Świątynia jezuicka jest obiektem trzynawowym ze sklepieniem kolebkowym z lunetami. Kondygnacje na dwóch czworobocznych wieżach przedzielały gzymsy, a same wieże zwieńczono hełmami. Dalsza rozbudowa jezuickiego obiektu została przerwana przez kasatę dóbr zakonnych w 1776 r. Kościół i kolegium uległy poważnym uszkodzeniom pod koniec oblężenia Głogowa przez wojska napoleońskie, w dniu kapitulacji wojsk wirtemberskich, tj. 2 grudnia 1806 r. W grudniu 1808 r. władze miejskie przekazały obiekt wojskom francuskim na magazyn siana i stajnię, a później na magazyn artylerii. Po odejściu Francuzów w 1814 r. kościół nadal służył celom wojskowym. Zwolniły go dopiero wojskowe władze pruskie w 1820 r., ale już w 1821 r. Ministerstwo Wojny ponownie przeznaczyło kościół na magazyn armat. Przeciwstawił się temu minister wyznań Karl Altenstein, zarządzając, aby kościół przeznaczyć do kultu religijnego. Od 1833 do 1945 r. pełnił on rolę kościoła garnizonowego. W 1945 r. kościół został bardzo zniszczony. Po wojnie odbudowano go etapami. W latach 1945-1960 parafię pw. św. Mikołaja obsługiwali redemptoryści z Głogowa. Następnie opiekę duszpasterską nad nią przejęli księża diecezjalni. Kościół Bożego Ciało odgruzowano w 1957 r. W kolejnym roku świątynia została otwarta dla wiernych. Pierwszą po wojnie Mszę św. sprawowano w niej 1 kwietnia 1960 r. W latach 1966-1985 ks. Zbigniew Kutzan odbudował część kolegium przylegającą do kościoła (urządził w niej salki katechetyczne), dom rekolekcyjny dla młodzieży, biuro parafialne i mieszkania dla księży. W grudniu 2019 r. na wieżach kościoła zostały osadzone zrekonstruowane hełmy (poprzednie hełmy uległy zniszczeniu podczas oblężenia miasta w 1945 r.). W latach 2018-2020 została odrestaurowana kaplica maryjna. Niewiele, niestety, zachowało się z oryginalnego wystroju wnętrza świątyni.