Parafie

Parafia Najświętszego Zbawiciela

Msze Św.

Msze Św. w niedziele:
godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 10:30, godz. 12:00, godz. 13:30, godz. 14:30, godz. 19:15 (Zielona Góra); godz. 10:00 (Zielona Góra); godz. 9:00 (Zielona Góra); godz. 14:30 (Zielona Góra)

Msze Św. w dni robocze:
pon, wt, śr, czw, sob: godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 18:30; pt: godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 15:30, godz. 18:30 (Zielona Góra); godz. 16:30 (Zielona Góra); godz. 16:30 (Zielona Góra)

Msze Św. w święta zniesione:
godz. 7:00, godz. 9:00, godz. 18:30 (Zielona Góra); godz. 16:30 (Zielona Góra)

Księża

• ks. Mirosław Maciejewski - Proboszcz
• ks. Piotr Pluta - Wikariusz
• ks. Jędrzej Polak - Wikariusz
• ks. Stanisław Stefańczyk - Rezydent

Kościoły

• Najświętszego Zbawiciela - Zielona Góra
• Matki Bożej Nieustającej Pomocy - Zielona Góra
• Najświętszego Serca Pana Jezusa - Zielona Góra
• Kaplica pw.. Miłosierdzia Bożego - Zielona Góra
• Kaplica [bez wezwania] - Zielona Góra

Historia parafii

Od połowy XVIII wieku, Zielona Góra była miastem zdecydowanie protestanckim, a wiernym służyła jedyna świątynia, obecny kościół p.w. Matki Bożej Częstochowskiej. Zrodziła się konieczność wybudowania kolejnej świątyni ewangelicko – augsburskiej. Urzeczywistniło się to na początku XX wieku, za sprawą zielonogórskiego przemysłowca Georga Beuchelta i jego siostry Liddy. Zmarły w 1913 roku Beuchelt przeznaczył w swym testamencie na budowę kościoła 50 tys. marek. W 1914 r. rozpisano konkurs architektoniczny. Ostatecznie przygotowanie projektu zlecono Wilhelmowi Wagnerowi i Oskarowi Hossfeldowi. 19 maja 1915 roku położono kamień węgielny. W kwietniu 1916 roku kościół był już pokryty dachem. Uroczyste poświęcenie świątyni nastąpiło 3 stycznia 1917 roku. Obiekt posiadał elektryczne ogrzewanie oraz zegar i organy o napędzie elektrycznym. Pierwszym i jedynym pastorem powstałej przy świątyni wspólnoty był pastor Bohn. W latach 1917-45 w kościele tym odbywały się coniedzielne nabożeństwa, systematyczna katechizacja, a także - z/w na akustykę miejsca - koncerty muzyki oratoryjnej. W okresie II wojny światowej, kościół Najświętszego Zbawiciela nie uległ zniszczeniu. Po zakończeniu działań wojennych, świątynia została przejęta przez Kościół Rzymskokatolicki i jedyną zielonogórską Parafię p.w. św. Jadwigi Śląskiej. Poświęcenie świątyni dla kultu katolickiego nastąpiło 13 stycznia 1946 roku. Na mocy dekretu Administratury Apostolskiej, 11 lutego 1949 roku powołano samodzielną placówkę duszpasterską p.w. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, która objęła swym zasięgiem część miasta leżącą na północ od ulic Kupieckiej, Dąbrowskiego i Batorego oraz Chynów, Zawadę, Krępę i Przylep. Liczyła ona wówczas ok. 13 tys. wiernych, a jej pierwszym administratorem został ks. Wincenty Kowalski. Na mocy dekretu z 19 maja 1951 roku, 1 czerwca erygowano nową Parafię Rzymskokatolicką p.w. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, a na dom parafialny przeznaczono budynek przy ul. B. Chrobrego. W pierwszych latach dbano o urządzenie wystroju kościoła i organizowano życie duszpasterskie: powołano Żywy Różaniec, odprawiano rekolekcje, rozpoczęto katechizację dzieci i młodzieży, w 1952 roku zorganizowano pierwszą w Parafii uroczystość udzielenia sakramentu bierzmowania, w 1953 roku wprowadzono nabożeństwo Nowenny do MB Nieustającej Pomocy. Od roku 1958 zorganizowano przy Parafii Duszpasterstwo Służby Zdrowia, a od roku 1966 Duszpasterstwo Akademickie. Od maja do stycznia 1962r. przeprowadzono remont kościoła. Od 9 do 10 lutego odbyła się pod przewodnictwem kard. Stefana Wyszyńskiego i Episkopatu Polski uroczystość przekazania Kopii Obrazu MB Częstochowskiej Archidiecezji Wrocławskiej. W roku 1968 powstał chór chłopięco – męski pod kierownictwem Andrzeja Malińskiego, który w późniejszych latach przekształcił się w - istniejący do dziś - chór „Cantemus Domino”. 28 grudnia 1968r. na emeryturę przeszedł ks. proboszcz Wincenty Kowalski, a zastąpił go ks. Konrad Herrmann. Od roku 1970 rozpoczął rozbudowę domu parafialnego oraz remont świątyni parafialnej, zakończony pod koniec 1975 roku. W lutym 1981r. odbył się pierwszy w powojennej historii kościoła koncert symfoniczny, który dał początek licznym koncertom orkiestr, chórów międzynarodowych oraz Festiwalu Folkloru. Przy Parafii organizowano systematycznie porady prawne, poradnictwo rodzinne, koło charytatywne, aptekę, corocznie Tydzień Misyjny i Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan, projekcje filmów. Swoje miejsce znalazł tu Związek Sybiraków, Kresowianie, Kombatanci, NSZZ Solidarność, Ruch Gaudium Vitae. Z początkiem 1985 roku, oddano do użytku podziemia kościoła, tworząc tam tzw. dolny kościół dla DA, kaplicę adoracji, salki na spotkania dla młodzieży, dekoratornię i sanitariaty. Od roku 1970, kościół Najświętszego Zbawiciela stał się centrum kulturalnym, społecznym, patriotycznym i religijnym dla całego miasta Zielonej Góry. Od roku 1994 w Parafii pracę rozpoczęły Siostry Urszulanki Serca Jezusa Konającego. 20 sierpnia 1996r., ks. proboszcz prałat kan. Konrad Herrmann, na własną prośbę przeszedł na emeryturę. Nowym proboszczem został ks. prałat kan. Zbigniew Stekiel, który kierował Parafią do końca lipca 2011 roku. W tym czasie dynamicznie działało Duszpasterstwo Akademickie, Żywy Różaniec, Klub Inteligencji Katolickiej, Akcja Katolicka, reaktywowano Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, założono świetlicę środowiskową dla dzieci; dość liczne było grono ministrantów i lektorów. Corocznie z Parafii rozpoczęła wyruszać Grupa Zielona w ramach Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę. W świątyni odbywały się liczne wydarzenia kulturalne, m.in. koncerty i przedstawienia, a także systematyczne spotkania ekumeniczne. Udało się uatrakcyjnić obejście kościoła, m.in. poprzez położenie kostki granitowej. W roku 1999 bardzo uroczyście obchodzono Jubileusz 50-lecia istnienia Parafii. 1 sierpnia 2011r., ks. bp Stefan Regmunt, po rezygnacji ks. prałata Zbigniewa Stekiela, mianował nowym proboszczem ks. Mirosława Maciejewskiego. W tym okresie, do dnia dzisiejszego udało się przeprowadzić remont zewnętrzny i częściowo wewnątrz domu parafialnego, odnowić witraże oraz wnętrze kościoła parafialnego oraz kościół dolny i sale w podziemiach kościoła. W roku 2017, z okazji 100-lecia istnienia świątyni, odbyły się misje parafialne prowadzone przez Ojców Redemptorystów. Obecnie w Parafii działają następujące grupy duszpasterskie i stowarzyszenia: dla dzieci i młodzieży – ministranci, lektorzy, oaza dziecięca i młodzieżowa, KSM, zespół Wniebogłosy; dla dorosłych – Domowy Kościół (2 kręgi), Żywy Różaniec, Apostolat Margaretka i Przyjaciele Paradyża, Rodzina Radia Maryja, Odnowa w Duchu Świętym, Ruch Rodzin Nazaretańskich oraz duszpasterstwa specjalistyczne – Stowarzyszenie „Gaudium Vitae”, Chór „Cantemus Domino”, Redakcja Gazetki Parafialnej „Zbawiciel”, Duszpasterstwo Nauczycieli, Duszpasterstwo Akademickie, Stowarzyszenie Sybiraków, Rodzina Katyńska, Grupa Wsparcia Dorosłych Dzieci Alkoholików, Stowarzyszenie Ludzi Chorych na Parkinsona, Towarzystwo Przyjaciół Powstania Wielkopolskiego, Przyjaciele Misji Werbistowskich. Od roku 2017 w dolnym kościele mieści się Duszpasterstwo Tradycji Łacińskiej. Z pierwotnego terenu Parafii Najświętszego Zbawiciela, powstały następujące wspólnoty parafialne w Zielonej Górze: Przylep, Zawada, Chynów, Miłosierdzia Bożego na Os. Pomorskim, św. Brata Alberta na ul. Zdrojowej i św. Stanisława Kostki na ul. Obywatelskiej oraz częściowo św. Urbana I papieża na ul. Braniborskiej. Kościół parafialny: neoromański, nawiązuje do bazylik wczesnochrześcijańskich, wzniesiony na planie prostokąta z przyległymi od południowego zachodu prezbiterium z zakrystią i czworoboczną żelbetową w rzucie wieżą od północnego wschodu. Na szczycie wieży zamontowano cztery dzwony. W trójnawowym wnętrzu na kolumnach opierają się empory. Świątynia może pomieścić 2000 wiernych, w tym 800 w ławkach na parterze i 400 w emporach. Obecnie wystrój inny niż pierwotny; generalny remont 1975 rok; konsekrowany 1 czerwca 1976r. przez bp. W. Plutę. W prezbiterium ołtarz główny wykonany w 1977r., rzeźbiony, w centrum krzyż na wzniesionej konstrukcji przypominającej dłonie. Wnętrze wraz z witrażami zostało odnowione w 2017r.